مجله شبانه باشگاه خبرنگاران؛
آیه ۲۷ - ۳۰ سوره فجر
یَآ أَیَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ
(۲۷) ارْجِعِى إِلَى رَبِّکَ رَاضِیَةً مَّرْضِیَّةً (۲۸) فَادْخُلِى فِى
عِبَادِى (۲۹) وَادْخُلِى جَنَّتِى (۳۰)هان اى روح آرام یافته و متین
به سوى پروردگارت بازگرد که تو از او خشنود و او از تو خرسند است.
پس در جرگه بندگان من درآى.
و به بهشت من داخل شو!
*در تفسیر «البرهان» چنین آمده است:
امام
صادق (ع) فرمود: اقرؤا سورة الفجر فی فرائضکم و نوافلکم فانها سورة الحسین
بن علی، سورة فجر را در نمازهای واجب و نیز نماز مستحب خود بخوانید؛ چرا
که این سوره، سورة حسین بن علی است.
*در روایتی دیگر از امام صادق
(ع) آمده است که ایشان در باره تفسیر نفس مطمئنه میفرماید: یا ایتها النفس
المطمئنه ارجعی الی ربک راضیة مرضیة» الآیه یعنی الحسین ابن علی ـ علیهما
السّلام ـ [۷] مراد از «نفس المطمئنه» که از خداوند راضی خشنود و خداوند
نیز از او خرسند است، حسین بن علی (ع) است.
*در این آیات، کلمة
«نفس المطمئنه» نقش کلیدی و محوری دارد به طوری که فهم معنای آیه تا حدود
زیادی به روشن شدن معنای این واژه بستگی دارد، و چه بسا وجود این کلمه در
این آیه موجب تفسیر و بیان شأن نزول آیه، دربارة حسین بن علی (ع) گردیده
است، و آن حضرت مصداق اتم و اکمل آن به حساب آمده است.
*اما نفس
راضیه مرضیه مقامی است که در آن معشوق از عاشق کمال رضایت را دارد و عاشق
نیز در کمال خشنودی است و حالی خوش تر از این در جهان نیست.
![](https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1392/8/20/1735791_686.jpg)
*راضى بودن و مرضى بودن، نشانه نفس مطمئنه است که او از خدا خوشنود و خدا نیز از او خرسند است.
*از
امام صادق (ع)سؤال شد که آیا مؤمن از جان دادن خود راضى است؟ حضرت فرمود:
در لحظه اول راضى نیست ولى فرشته قبض روح به او دلدارى میدهد که من از
پدر به تو مهربانترم، چشمت را باز کن. او چشم باز میکند و پیامبر (ص) و
على و فاطمه و حسن و حسین و سایر امامان علیهم السلام را میبیند. فرشته
میگوید: اینان دوستان تو هستند. مؤمن هم با دیدن این صحنه راضى میشود و
در این هنگام خطاب «یا ایّتها النفس المطمئنّة» را میشنود.
برای مشاهده مجله شبانه اینجا کلیک کنید
در اون موقع که زمان امامت امام حسین علیه السلام نبود
امام حسین علیه السلام مصداق خاص آیه میباشد و مصادیق عامه نیز دارد که سایر انسانی را که جان پاک دارند میباشد .
ضمن اینکه مقام راضیه و مرضیه هر دو حال برای ذوالحال ضمیر مونث (ک ) یا همان ( النفس : موصوف و مطمئنه : صفت) میباشد و هیچ به الله برنمیگردد چراکه در اینصورت حال میبایستی مذکر قید میشد . مثلا : راضیا و مرضیا .
سپاسگزارم .
ترسسسسسس