![لطفا چشم از مانیتور بردارید!](https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1403/5/28/19717924_976.jpg)
به گزارش خبرنگار صنعت،تجارت و کشاورزی گروه اقتصادی باشگاه خبرنگاران جوان، غلامحسین شافعی رییس اتاق بازرگانی ایران در جلسه هیات نمایندگان اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران اظهار کرد: هیات رییسه وقت اتاق ایران، دو خواسته از رییس جمهور داشت که یکی انتخاب سفرای جمهوری اسلامی ایران بر اساس اولویت داشتن دیدگاه اقتصادی و دیگری انتخاب استانداران بر اساس چنین دیدگاهی بود.
وی افزود: امروز این رویکرد را در وزارت کشور را تا حدودی شاهد هستیم و در انتصابات استانداران، تا حدود زیادی این مسائل لحاظ شده؛ درحالیکه در سراسر کشور ریاست شورای گفتوگوی استانها به دست استانداران است، این موضوع هم توجه شما را به مسائل اقتصادی میرساند.
این مقام مسوول ادامه داد: از آنجاکه مهمترین نهادها در استانها، شورای برنامهریزی و توسعه استان است، حضور رؤسای اتاقهای بازرگانی به عنوان مشاور برای دولت در شوراهای برنامهریزی میتواند نتایج خوبی را برای شوراهای استانی تأمین کند؛ به خصوص اینکه باید نگاه به مناطق مختلف با توجه به شرایط خاص مناطق باشد.
شافعی افزود: از آنجاکه مهمترین نهادها در استانها، شورای برنامهریزی و توسعه استان است، حضور رؤسای اتاقهای بازرگانی به عنوان مشاور برای دولت در شوراهای برنامهریزی میتواند نتایج خوبی را برای شوراهای استانی تأمین کند؛ به خصوص اینکه باید نگاه به مناطق مختلف با توجه به شرایط خاص مناطق باشد.
رییس اتاق بازرگانی با بیان اینکه بر اساس مطالعات انجامشده وجود نابرابری بین استانهای کشور به خصوص در مقایسه با پایتخت بسیار مشهود و فراخ است، تصریح کرد: موضوع مشارکت استانها در امور تدوین برنامههای توسعهای کشور که بهتازگی به آن توجه شده، اما کافی نبوده است؛ حال جای سوال است که تهیه و اجرای برنامهها تا چه اندازه در توسعه استانها مؤثر بوده و چرا با وجود یک دولت مرکزی که نسبت به توسعه تمام مناطق کشور تعهد دارد و با وجود قوانین یکسان در عمل، کارکردهای متفاوت در نواحی مختلف کشور دیده میشود و موجب نابرابریهای منطقهای است.
شافعی در پایان گفت: سؤال دیگر این است که آیا توازن منطقهای با این روش دستیافتنی است و در شرایطی که بسیاری از مناطق محروم در دور باطل فقر و توسعهنیافتگی گرفتار شدهاند، چگونه میتوان از این دور باطل رهایی یافت و چگونه میتوان بهجای مزیتهای نسبی، خلق مزیتهای جدید داشت و آیا توسعه نباید در روستاها شروع شود؟
انتهای پیام/