![ادامه حریق در نفتکش سونیون؛ فاجعه قریبالوقوع در دریای سرخ + فیلم](https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1403/6/21/19814008_582.jpg)
به گزارش گروه بینالملل باشگاه خبرنگاران جوان، پایگاه اینترنتی واشنگتن اگزمینر در مطلبی نوشت جنگ آمریکا در افغانستان در ابتدا برای واشنگتن به منزله پیروزی بزرگی بود. تنها یک ماه پس از حملات 11 سپتامبر سال 2001 که مقدمات حضور نظامی آمریکا در افغانستان را فراهم کرد، دونالد رامزفلد، وزیر دفاع وقت آمریکا، پشت تریبون پنتاگون ایستاد و آغاز عملیات نظامی این کشور در افغانستان را اعلام کرد.
رامزفلد در تاریخ یکشنبه، 7 اکتبر 2001 اهداف نظامی آمریکا برای حملات علیه طالبان و القاعده را بیان کرد.
وی در سخنرانی خود ادعا کرد: «مبارزه علیه تروریسم گسترده و پایدار خواهد بود و ما از هر عنصر قدرت و نفوذ آمریکا در آن استفاده خواهیم کرد.» او گفت نقشه آمریکا این است که جنگ را به سوی تروریستهایی سوق دهد که هزاران نفر از آمریکاییها را کشته و نه تنها آمریکا، بلکه تمامی جهان را تهدید کرده اند.
در آن هنگام، باور عموم درباره جنگ به «دکترین پاول» نزدیک بود. این دیدگاه به نام کالین پاول، رئیس ستاد مشترک اسبق آمریکا، شناخته میشود. او معتقد بود برای شکست دادن هر دشمن و حصول اطمینان از بدست آمدن یک پیروزی سریع، استفاده از «نیروی قاطع» لازم است.
اما رامزفلد ایدههای دیگری داشت. او از فرماندهان نظامی آمریکا درخواست کرد شمار اندکی از نیروهای ویژه آمریکایی و پرسنل شبه نظامی وابسته به سازمان سیا (نزدیک به 1000 نفر) را با دشمنان اصلی طالبان متحد کنند و در عین حال، به گروههای نظامی بومی در افغانستان توانایی حمله هوایی دقیق برای شکست دادن طالبان را بدهند.
رامزفلد در کتاب خاطرات خود به نام «دانسته و ندانسته» نوشته است: «قلمروهای طالبان با سرعتی بیش از آنچه انتظار داشتیم به دست متحدان افغان ما درآمد.» وی افزود: «تا انتهای ماه دسامبر و دو ماه پس از آغاز عملیات نظامی ما، نیروهای طالبان از تمام شهرهای بزرگ در افغانستان بیرون رانده شده بودند.»
در آن هنگام، نیویورک تایمز در مقالهای نسبت به اینکه آیا افغانستان برای آمریکا به ویتنام دیگری تبدیل خواهد شد یا خیر، پرسشهایی مطرح کرد. اما رامزفلد که پیروزیهای بسیاری به دست آورده بود، نظرات مطرح شده در این مقاله را رد کرد.
اما اکنون که این درگیریها وارد هجدهمین سال خود میشود، جنگ در افغانستان همچنان در بنبست قرار دارد.
یک تحلیلگر سیاسی در اینباره نوشت: «در صورتی که فرض کنیم آمریکا در افغانستان استراتژی حقیقی داشته باشد، به نظر میرسد آن ادامه جنگی فرسایشی به گونهای است که سطح خطر در افغانستان تا حدی کاهش دهد که نیروهای افغان بتوانند مدیریت را به دست بگیرند و یا توافق صلحی را حاصل کنند که بتواند مقدمات خروج آمریکا از این کشور را فراهم کند.»
وی افزود: «حتی با در نظر گرفتن تنها هزینههای مستقیم این جنگ برای آمریکا که به نظر میرسد از یک هزار میلیارد دلار نیز فراتر رفته است و در پی آن، 2200 نفر از سربازان آمریکایی کشته و 20 هزار تن دیگر از آنها زخمی شده اند، تعهد آمریکا به این جنگ همچنان مانند گذشته غیرقابل پیشبینی باقی مانده است.»
نگارنده این مطلب در پایان نوشت درس جنگ افغانستان برای آمریکا این است که بهترین زمان برای مبارزه، درست در ابتدای درگیریهاست. استیون بیدل، استاد امور ملی و بینالمللی در دانشگاه کلمبیا، در این باره گفت اگر آمریکا در محاسبات خود مرتکب اشتباه نمیشد، طالبان تضعیف و در نهایت، 17 سال پس از آغاز این جنگ نتیجه بهتری نصیب واشنگتن میشد.
انتهای پیام/