پریما برزگر، ملی پوش سابر کشورمان درباره عملکردش در مسابقات قهرمانی جهان گفت: ثمره تلاشهای من در قاهره منجر به این شد تا در رنکینگ جدید فدراسیون جهانی ۸۴ پله صعود داشته باشم. این مسئله مشخص کرد که استعداد خوبی در ما ورزشکاران نهفته است و تنها نیاز به حضور مداوم در مسابقات داریم تا آبدیده شویم. برنامه بعدی من این است تا بتوانم در آینده هر مسابقهای که میروم درخشش بیشتری داشته باشم.
برزگر گفت: من خیلی از عملکردم راضی بودم. با توجه به اینکه در مسابقات جهانی سال گذشته و همچنین قهرمانی آسیا حضور نداشتم، این موضوع باعث شد تا رنکینگ خودم را از دست بدهم و حریفان سختتری در قاهره به من برخورد کنند. واقعا در این مدت سخت بود زیرا در هیچ مسابقهای نبودیم تا سطح آمادگی خودمان را محک بزنیم.
برزگر گفت: خداراشکر بعد از اینکه مشخص شد در مسابقات جهانی حضور خواهیم یافت با انگیزه بیشتری تمرینات خودمان را دنبال کردیم و با توجه به تمریناتی که داشتم به نتایج قابل قبولی دست یافتم. خوشبختانه مربیان از نتایج من راضی بودند. ما بیشتر سعی کردیم به رهنمونهای مربیان گوش بدهیم و کاری که آنها میخواهند انجام بدهیم و خداراشکر نتیجهاش را هم دیدیم.
ملی پوش سابر کشورمان گفت: در دور مقدماتی رقبای سر سختی از اوکراین، ایتالیا، کانادا و ... داشتم و اینطور نبود کار راحتی داشته باشم، اما خوشبختانه بدون توجه به نام و آوازه حریفانم توانستم این مرحله را با موفقیت پشت سر بگذارم و با قرعه استراحت در جدول ۱۲۸ نفره مواجه شدم و به خاطر عملکرد خوبم وارد جدول ۹۶ نفره شدم در آنجا هم کم نگذاشتم، اما به شمشیربازی از آذربایجان باختم که تجربه او از من خیلی بیشتر بود. البته تمام تلاشم را کردم، اما شانس با من یاری نکرد و شرمنده مردم کشورم شدم. بین ۲۰۰ نفر ورزشکار حضور در بین ۹۶ نفر برتر اتفاق کمی نیست که بگوییم بی ارزش است.
برزگر درباره وضعیت حمایت مسئولان ورزش از شمشیر بازی گفت: درخواست ما از مسئولان کمیته ملی المپیک و وزارت ورزش این است که مانند گذشته نگاه ویژه به ما داشتند، در آینده نیز به این روند ادامه دهند و بودجه بیشتری به شمشیربازی در بخش بانوان اختصاص بدهند و در کنار آن هم به مسابقات بیشتری فرستاده شویم. در طول سال اگر به رقابتهای زیادی برویم، میتوانیم حتی بین ۵۰ نفر اول و حتی بالاتر از این هم برویم.
او خاطر نشان کرد: تمام تلاش ما این است که بیش از پیش شمشیربازی ایران را سر زبانها بیاندازیم، هر چند رقابت با تمام کشورها در شمشیربازی سخت است و ما نسبت به آنها تجربه کمی داریم. واقعیت این است که ما فقط به چند مسابقه اعزام میشویم، اما رقبای ما در طول سال نزدیک به ۵۰ مسابقه شرکت میکنند و همین امر باعث اختلاف بین ما و آنها شده است. مسئولان با حمایت میتوانند این موضوع را جبران کنند. هر چقدر تمرین کنیم، اما میدان نبینیم، هیچ فایدهای ندارد. با این نتایجی که ما به دست آوردیم واقعأ با گرفتن مدال هیچ تفاوتی ندارد.
بیشتر بخوانید