![چرا نمیتوان تلاش آمریکا برای آتشبس را باور کرد؟](https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1403/5/31/19731083_438.jpg)
مراسم بزرگداشت سی امین سالگرد گسترش سازمان همکاری اقتصادی (اکو) روز یکشنبه در مرکز مطالعات سیاسی و بین المللی با حضور حسین امیرعبداللهیان وزیر امور خارجه، دبیرکل سازمان اکو، سفرا و مقامات برگزار شد.
وزیر امور خارجه در این مراسم گفت: افتخار دارم از طرف دولت جمهوری اسلامی ایران سی امین سالگرد گسترش سازمان همکاری اقتصادی (اکو) را به ملتها و دولتهای محترم عضو، دبیرکل محترم سازمان و همکاران محترمشان تبریک عرض نمایم. مقدم کلیه میهمانان عزیز به این مراسم فرخنده را گرامی میدارم.
وی افزود: بی تردید پیوستن هفت کشور جدید در سال ۱۹۹۲ نقطه عطف مهمی در تاریخ سازمان اکو بشمار میرود. سازمان اکو برای جمهوری اسلامی ایران به عنوان یکی از کشورهای بنیانگذار و میزبانِ دبیرخانه از جایگاه ویژهای برخوردار است و به همین جهت، پیوستن ۷ کشورِ مهمِ پیرامونی به این سازمان با حمایت جدی و استقبال گرم ما روبرو شد.
امیرعبداللهیان تصریح کرد: تعمیق و گسترش همکاریهای اقتصادی با همسایگان، کشورهای منطقه و کشورهای آسیایی از جمله اولویتهای دیپلماسی اقتصادی دولت جمهوری اسلامی ایران میباشد. سازمانهای چندجانبه و منطقهای همچون سازمان اکو در این راهبرد از جایگاه مهمی برخوردارند و تقویت نقش و جایگاه آنها به عنوان شتاب دهنده به همکاریهای دوجانبه و تسهیل کننده توسعه اقتصادی منطقه مورد توجه و اهتمام جمهوری اسلامی ایران میباشد. خوشبختانه کلیه اعضای اکو نسبت به ظرفیتهای بالفعل و بالقوه فراوانِ سازمان اکو برای همکاری و همگرایی اقتصادی هم نظر هستند؛ ظرفیتهایی که قابل تحسین، چشمگیر و موثر میباشند.
وزیر امور خارجه ادامه داد: بازار پانصد میلیونی و اقتصادهای هم افزا از منظر منابع انرژی، نیروی کار ماهر، شبکههای حمل و نقلی و ترانزیتی، امنیت غذایی، فنآوری و نوآوری، در کنار ریشههای مشترک فرهنگی، مذهبی و تمدنی چشم انداز همکاریها را روز به روز روشنتر و نویدبخشتر کرده است. در همین راستا و برای تحقق اهداف متعالی سازمان، جناب آقای دکتر رئیسی در پانزدهمین اجلاس سران اکو در عشق آباد بر جدیت تمام اعضا و اهتمام در جهت گسترش تجارت درون منطقه ای، شروع مذاکرات تجارت آزاد در منطقه اکو، بهره گیری از ظرفیتهای بی شمار مواصلاتی در منطقه اکو، تقویت همکاریها در حوزه انرژی، تقویت همکاریها در حوزه اقتصاد دیجیتال و به کارگیری یک معماریِ جدیدِ مالی در اکو تاکید نمودند.
امیرعبداللهیان افزود: خرسندم که به زودی بزودی نشستهای مهمی در چارچوب اکو برگزار خواهد شد. نشست شورای برنامه ریزی منطقهای اکو در جمهوری اسلامی ایران و نشست شورای وزیران امور خارجه اکو در تاشکند فرصتهای مغتنمیست تا برنامهها و جهت گیریهای سازمان اکو در راستای الزامات و اقتضائات روزِ منطقه و جهان تنظیم گردد. اینجانب به تفصیل در مقالهای در ویژه نامه نشریه «اکوکرونیکل» نظرات خود را مخاطبان در منطقه اکو در میان گذاشته ام و از تکرار آنها در اینجا خودداری میکنم.
وزیر امور خارجه گفت: جمهوری اسلامی ایران از هر فرصتی برای تقویت روندهای همگرایی در اکو استفاده مینماید. معتقدیم اکو میتواند الگوهای موفقی در همکاریهای جنوب - جنوب؛ همکاری مابین کشورهای محصور در خشکی و کشورهای ترانزیت؛ همکاری مابین کشورهای تولید کننده و مصرف کننده انرژی، همکاریهای مردم-محور بویژه در حوزه گردشگری؛ همکاریهای علمی و دانشگاهی؛ و همکاریهای فنآورانه و نوآورانه ارائه نماید. مضافا اینکه ارزشها و میراث مشترک غنی فرهنگی، مذهبی و آئینی کشورهای عضو سرمایه بی بدیلی است که مقوم همکاریها در سایر حوزهها نیز میباشند. در تحقق این الگوها، علاوه بر کشورهای عضو، دبیرخانه اکو و نهادها و آژانسهای تخصصی و منطقهای اکو نیز نقش مهمی را ایفا مینمایند.
امیرعبداللهیان افزود: بار دیگر این مناسبت مهم را به کشورهای عضو اکو بویژه هفت عضوی که در ۱۹۹۲ به خانواده اکو ملحق شدند صمیمانه تبریک عرض میکنم و مایلم سخنان خود را با تاکید مجدد بر تعهد و اهتمام جمهوری اسلامی ایران در جهت تقویت سازمان اکو و تعمیق و تحکیم روابط با همسایگان و کشورهای منطقه به پایان ببرم.
اکو یک سازمان منطقهای دولتی محسوب میگردد که در سال ۱۹۸۵ از سوی ایران، پاکستان و ترکیه با هدف پیشبرد همکاریهای اقتصادی، فنی و فرهنگی میان کشورهای عضو تاسیس گردید. اکو در واقع جانشین سازمان همکاری منطقهای برای توسعه (RCD) میباشد که از سال ۱۹۶۴ تا ۱۹۷۹ موجودیت داشت.
در ۱۹۹۲، سازمان هفت عضو کشور جدید را به عضویت پذیرفت که عبارتند از: افغانستان – آذربایجان، قزاقستان – قرقیزستان – تاجیکستان – ترکمنستان و ازبکستان.
که سعودیها مسئول وضعیت موجود هستند، اما غربیها با صادرات تسلیحات در این جنایت شریکند و تمامی مردم را قربانی میکنند.
دیگر هیچ کس در لندن نمی تواند بر تجاوزات، جنایات وحشیانه، وحشی گری و غیرانسانی انگلیس و متحدانش سرپوش بگذارد.
100 درصد فقط حق با پوتین است چون به خاطر انگلیس و متحدانش همه جانبه از اوکراین کمک، حمایت و پشتیبانی نظامی کردند.
و این در حالی است که انگلیس جنایتکار از سال 1357 تاکنون به همراه اروپا جنایتکار؛ گروهک تروریستی ضد انقلاب و گروهک تروریستی منافقین را پناه داده است چرا؟
و این در حالی است که اسرائیل در سال 1918 با حمایت مستقیم انگلیس خاک فلسطین اشغال کرده است.
و هنوز هم انگلیس از تجاوز و جنایت اسرائیل حمایت می کند.
انگلیس جنایتکار باید به دلیل جنایات جنگی در افغانستان، عراق، لیبی، سوریه و یمن پاسخگو باشد.
سوال اینجاست که چرا شورای امنیت سازمان ملل خیانتکار سگ دست نشانده آمریکا جنایتکار از سال 2015 تاکنون اقدامات امارات جنایتکار در حملات تروریستی به یمن را محکوم نمکند.
عربستان سعودی جنایتکار از سال 2015 تاکنون همراه با چند کشور جنایتکار دیگر و در سایه سکوت بی شرمانه سازمان های به اصطلاح بین المللی خیانتکار از تسلیحات غربی برای کشتار مردم مظلوم، بی دفاع و بی گناه یمن استفاده میکند و همچنان نیز ادامه می دهد.
ائتلاف متجاوز رژیم کودک کش سعودی جنایتکار به همراه امارات جنایتکار از سال 2015 تاکنون از سلاحهای غربی جنایتکار برای کشتار غیرنظامیان در یمن استفاده میکند و همچنان نیز ادامه می دهد.
اوکراین از سلاحهای غربی برای کشتار غیرنظامیان در دونتسک استفاده میکند.
7 هزار نیروی امنیتی در حوادث اخیر زخمی شدند/نیروهای امنیتی اجازه استفاده از سلاح نداشتند
فرانسه و متحدانش از سال 1357 تاکنون دشمن درجه یک حکومت نظام جمهوری اسلامی بودند و هنوز هم هستند.
پس مذاکره ایران با فرانسه و مزدورانشان از همان ابتدا غلط و اشتباه بوده است.