به گزارش گروه وبگردی باشگاه خبرنگاران،روز
گذشته سرهنگ تیمور حسینی رئیس پلیس راهنمایی و رانندگی تهران، از اجرای طرح «خط سفید» در مناطق 6 و 8 تهران خبر داد.
وی گفته است : « این طرح یک بسته کامل است که انشاء الله پس از تکمیل
زیرساختها و انجام آمادگیهای لازم تا آخر سال در تمام پایتخت اجرایی
میشود.» همچنین ایشان بیان کرده اندکه:« حرکت بین خطوط، تجاوز به گذرگاه
عابرپیاده و ... بخشهای مختلف طرح خط سفید است،... عدم حرکت بین خطوط 40
هزار تومان و تجاوز به گذرگاه عابرپیاده 20 هزار تومان جریمه خواهد داشت.»
سیدجعفر
تشکری هاشمی معاون شهردار تهران نیز از فراهم بودن تمام زیرساخت های لازم
اعم از دوربین های نظارت تصویری ، دوربین های ثبت تخلف سرعت ، دوربین های
ثبت تخلف عبور از چراغ قرمز و سیستم های هوشمند زمان بندی تقاطع ها برای
اجرای این طرح خبرداده است.گفتنی است که این طرح از روز شنبه 6 دیماه 93 اجرا خواهدشد.
در
مورد طرح جدید انضباط بخشی ترافیکی که از آن با عنوان «طرح خط سفید» یاد
میشود چند نکته باید مورد توجه قرار گیرد. برقراری نظم در جامعه یکی از
ابزارهای اصلی زندگی اجتماعی است و در شرایط نبود نظم، عملاً زندگی جمعی
امکان پذیر نخواهدبود. همچنین پرواضح است که یکی از راهکارهای ایجاد نظم در
جامعه در هرسطح، وضع کردن قوانین لازم در آن سطح است.
اما
سوال اینجاست که آیا با وضع کردن قانون در جامعه فرهنگ تولید میشود؟ به
بیان ساده تر: آیا با قرار دادن جریمه های سنگین و اعمال قوانین متعدد
ترافیکی می توان در جامعه فرهنگ عبور و مرور را ایجاد کرد؟
از دو جهت به این سوال می توان پاسخ داد.
یکی
اینکه؛ تجربه نشان داده است که مشاهده ی اثرات اجرای قانون در جامعه، کم و
بیش فرهنگ مقتضی را ایجاد میکند. به عنوان مثال شاهد هستیم که چندسال پیش
از این، در صورت نبستن کمربند ایمنی توسط رانندگان و سرنشین ها جریمه ای
شامل حال آنان نمیشد. از زمانی که نیروی انتظامی برای نبستن کمربند ایمنی
جریمه ای در نظر گرفت، با سرعت مناسبی بستن کمربند ایمنی در میان رانندگان
شایع شد. به طوری که حتی رانندگان تاکسی ها سرنشینان را به بستن کمربند
ایمنی ملزم میکردند!
پس
از اجرای این قانون مشاهده شد که آمار کشتگان حاصل از تصادفات رانندگی به
مقدار قابل ملاحظه ای کاهش یافتهاست. کاهش میزان مرگ و میر حاصل از
تصادفات در حقیقت اثر اجرای قانونِ بستن کمربند بود. مشاهده ی این اثر باعث
شد که عده ای از مردم، خود به بستن کمربند ایمنی راغب شوند!
حال
اگر نیروی انتظامی تصمیم بگیرد جریمهی نبستن کمربند ایمنی را حذف کند،
مطمئناً عدهی قابل توجهی همچنان حین رانندگی کمربند ایمنی خود را
میبندند! چراکه اثر مطلوب اجرای این قانون را دیده اند و حالا بستن کمربند
ایمنی دیگر به یک فرهنگ عمومی تبدیل شده است!
نتیجه
آن که: لزوما این طور نیست که برای ایجاد نظم در جامعه در موردی خاص،
ابتدا باید فرهنگ سازی صورت بگیرد و بعد قانون وضع شود. بلکه این ماجرا
میتواند برعکس باشد؛ یعنی ابتدا قانون وضع شود و برای متخلفین از قانون
جریمه ای در نظرگرفته شود، سپس فرهنگ آن به صورت خودکار در جامعه ایجادشود.
مشاهدهی اثرات اجرای قانون میتواند فرهنگ لازم را در میان مردم
ایجادکند.
اما
نکتهی دومی که باید بدان پرداخته شود این است که آیا در سایر کشورها نیز
قوانین عبور و مرور با این دقت و سختگیری، وضع و اجرا میشود؟! جالب است
بدانیم که در کشور انگستان جریمهی تجاوز از سرعت مجاز در رانندگی حداقل
100 پوند استرلینگ(تقریبا معادل450000 تومان) به علاوهی 3 امتیاز منفی در
پی دارد. ضمنا اگر کسی 12 امتیاز منفی کسب کند، به مدت 3سال حق رانندگی
نخواهدداشت.
در کشور آلمان حتی صحبت کردن با تلفن همراه حین دوچرخه سواری 25 یورو (تقریبا معادل 100هزارتومان) جریمه در پی خواهدداشت. همچنین
در کشور انگلستان آشغال ریختن در خیابان نیز جریمه ای بین 100 تا 2500
پوند در پی دارد. مردم نیز میتوانند با ادارهی پلیس تماس بگیرند و در
مورد آشغال ریختن در خیابان گزارش بدهند! پلیس وظیفهی تحقیق دارد و در
صورت اثبات، فردخاطی با رقم فوق جریمه خواهدشد. شاید تصاویر زیبا و شکیلی
که از خیابان های کشورهای اروپایی میبینیم حاصل همین اجرای پیگیرانه و
دقیق قوانین اینچنینی در آنجا باشد.
و
نکتهی آخر اینکه نظم و عدالت را نمی توان معطل فرهنگ سازی کرد. بسیار
روشن است که فرهنگ سازی و آگاهی بخشی به جامعه امر صحیح و انکار ناپدیری
است. اما از آنجا که اصولا فرهنگ سازی و تاثیرگذاری فرایند زمانبری است،
نمیتوان نظم و عدالت را فدای آن کرد. بهترین کار این است که امر فرهنگ
سازی به همراه وضع و اجرای قوانین، هردو به موازات یکدیگر پیش بروند تا
شاهد برقراری نظم و عدالت و آسایش در جامعه باشیم.