![پلیس نیروی درجهدار استخدام میکند](https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1403/6/18/19800674_973.jpeg)
به گزارش گروه بینالملل باشگاه خبرنگاران جوان، عبدالباری عطوان، سردبیر روزنامه الکترونیکی «رای الیوم»، در یادداشتی با اشاره به تحولات ونزوئلا که آمریکا صحنهگردان آن است، نوشت: مراسمی که ایوان دوکه مارکز، رئیس جمهور کلمبیا، به مناسبت جدا شدن ۶۰ نظامی از ارتش ونزوئلا و پیوستن آنها به مخالفان مورد حمایت آمریکا و اروپا برگزار کرد، یادآور جشنهای مشابهی است که با جدا شدن برخی ژنرالها و سفرا و حتی وزرای کابینه در ابتدای بحران سوریه از دولت این کشور در میان جنجال رسانهای بیسابقه برگزار شد. رئیس جمهور کلمبیا فراموش کرد این جداشدگان صرفا قطرهای در اقیانوس ارتش ونزوئلا محسوب میشوند که تعداد افسران و سربازان آن از نیم میلیون نفر فراتر میرود و قاطعانه وفاداری خود را به رئیس جمهور قانونی کشورشان اعلام کردهاند.
در ادامه این یاداشت آمده است: مایک پمپئو، وزیر خارجه آمریکا، روز یکشنبه گفت روزهای حکومت نیکلاس مادورو (رئیس جمهور ونزوئلا) به شمارش افتاده است. این سخن او یادآور همین عبارت است که باراک اوباما، رئیس جمهور آمریکا، برای توصیف سرنوشت رئیس جمهور سوریه به کار برد و پس از او نیز قطاری از رهبران و وزیران خارجه عرب آن را تکرار کردند. حتی در رسانهها گفته شد بشار اسد و خانوادهاش عملا وارد مسکو شدهاند تا درخواست پناهندگی سیاسی کنند!
هر روز که از کودتای آمریکا در ونزوئلا میگذرد، پیروزی رئیس جمهور قانونی این کشور و شکست خوان گوایدو، سردسته مخالفان او، آشکارتر میشود که دستگاه اطلاعات آمریکا او را برای تغییر نظام حاکم بر کاراکاس به خدمت گرفت. شاید فرار گوایدو به کلمبیا برای رهبری طرح «کنترا» علیه ونزوئلا نقطه آغازی بر پایان کار او و پایان کار پروژهای باشد که آمریکا پشت آن قرار دارد.
عطوان افزود: دونالد ترامپ -رئیس جمهور آمریکا- سه روز پیش تهدید کرد جلوگیری از ورود کاروان کمکها از مرزهای کلمبیا و برزیل به ونزوئلا عواقب وخیمی خواهد داشت و تلویحا به مداخله نظامی برای وارد کردن این کمکها به زور اشاره کرد. اکنون میبینیم کامیونهای حامل کیسههای برنج و شیر خشک به آنجا که آمده باز میگردد و برخی از آنها در اعتراضات شرافتمندان ونزوئلا به آتش کشیده میشود که از دروغ و دورویی آمریکاییها و توطئه آنها برای نابود کردن کشورشان آگاه هستند.
ملت ونزوئلا که دارای بزرگترین ذخایر نفت جهان است نیازی به شیرخشک و کیسههای برنج ندارد بلکه نیازمند لغو محاصره خفهکننده آمریکا و آزاد شدن میلیاردها دلار دارایی خود است که بیش از ده سال پیش در بانکهای آمریکایی مسدود شده است.
سردبیر رای الیوم تاکید کرد: آمریکا به ملتها گرسنگی میدهد و آنان را به سوی پرتگاه مرگ میراند سپس ادعا میکند که نگران آنهاست و برای اوضاع انسانی فاجعهبار آنها اشک میریزد و به همراه متحدانش کاروان کمکهای غذایی و پزشکی برای آنان ارسال میکند. ما چنین صحنههایی را با همه جزئیات دردناک آن در عراق، نوار غزه و یمن دیدهایم. محاصره شدید ملتها، جان کودکان و مادرانشان را میگیرد و کسی که از گرسنگی نمیمیرد، از بیماری میمیرد یا با شلیک موشکها و هواپیماهای اف-۱۶ ساخت آمریکا جان میسپارد.
عطوان در ادامه نوشت: آمریکاییها و اروپاییها میگویند خواستار بازگرداندن دموکراسی به ونزوئلا هستند. ما از آنها میپرسیم چه زمانی دموکراسی از ونزوئلا رفته است که بخواهند آن را بازگردانند؟ اگر دموکراسی در ونزوئلا وجود نداشت پس چگونه گوایدو که رهبر مخالفان است به عنوان نماینده و سپس رئیس پارلمان انتخاب شد؟ چرا مادورو او را به محض برملا شدن توطئههایش و سفرهای محرمانهاش به آمریکا، برزیل و کلمبیا برای زمینه سازی کودتا، بازداشت نکرد؟
جدا شدن صدها و حتی هزاران نفر از سربازان از ارتش سوریه موجب فروپاشی آن نشد و خللی در ایستادگی ارتش طی هشت سال ایجاد نکرد بلکه ارتش سوریه توانست با کمک همپیمانان روس و ایرانی و رزمندگان حزبالله، بیش از هشتاد درصد خاک سوریه را به حاکمیت دولت بازگرداند.
ژنرالهای شرافتمند در ارتش ونزوئلا با کمک روسها و چینیها از امنیت و ثبات کشورشان پاسداری خواهند کرد و برای دفاع از کشورشان با متجاوزان خواهند جنگید و کودتای آمریکایی را با شکست مواجه خواهند کرد. هواپیماهای جنگی آمریکایی و موشکها و بمبهای خوشهای آنها، ارتش ونزوئلا را نخواهد ترساند و حتی اگر آنها در مراحل اولیه رویارویی به علت وجود تفاوت زیاد در توازن قوا بازنده شوند، به گردانهای مقاومت تبدیل خواهند شد همانطور که ویتنامیها و لبنانیها (حزبالله) و فلسطینیها و عراقیها و سوریها و یمنیها و... عمل کردند.
در انتهای این مطلب آمده است: مردم ونزوئلا اعم از زن و مرد، با گل و رقص و شادی در خیابانها از اشغالگران آمریکایی و مزدورانشان استقبال نخواهند کرد بلکه سرسختانه در برابر آنها مقاومت خواهند کرد. دستکم ما چنین امیدی داریم و خداوند همواره یاور مظلومان در برابر مستکبران است.
انتهای پیام/