![مسیر کوهنوردی درکه برای تردد کوهنوردان ایمن شد](https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1403/6/21/19814035_490.jpg)
به گزارش مجله شبانه باشگاه خرنگاران، ابوالفضل جليلي فيلم سازي است که باوجود چند دهه ساخت فيلم هنوز هيچ کدام از آثارش، رنگ پرده را به خود نديده است؛ «جليلي» که در کارنامه خود ساخت فيلم هايي چون «گال»،«دت يعني دختر»، «يک داستان واقعي»، «بهار»، «ابجد»، «دان»، «گل يا پوچ» و «حافظ» را دارد، از شرايط کنوني حاکم بر سينما معترض است. تاکنون براي ساخت فيلم هايش هيچ گونه حمايت دولتي نشده است. در فرصتي که دست داد با وي گفت وگويي انجام داديم.
*گويا در خارج از کشور مشغول ساخت فيلم بوديد؟
** خيلي وقت پيش فيلمي با نام «داروگ» را ساختم که از سوي دولت هيچ گونه کمکي نشدم. صدقه نمي خواهم منظورم وام بلاعوض و کمک هايي است که از سوي وزارت فرهنگ و ارشاد به فيلم سازان مي شود. هرچه درخواست کردم فيلم هاي قبلي ام را بخرند و هر قانوني را طي کردم به جايي نرسيدم. اکنون ۶ سال است کار نکرده ام. براي درخواست کمک مالي و مذاکره به فرانسه رفته بودم. قرار است فيلمي را که ساخته ام کشور ژاپن بعد از پايان مراحل فني خريداري کند.
* چرا با وجود اين که فيلم سازي را از سن ۲۴ سالگي آغاز کرده و بيش از ۱۴ فيلم ساخته ايد، هيچ کدام رنگ پرده را به خود نديده اند؟ آيا اين موضوع به خاطر شرايط نامناسب اکران و ندادن پروانه نمايش است يا دليل ديگري دارد؟
** وقت اکران فيلم هايم گذشت! اشکال ما اين است که هميشه از يکديگر دور هستيم. معتقدم براي اين که ما به يک نقطه مشترک برسيم تا اختلاف ها حل شود چه خوب است مسئولان و من که در سينماي اين کشور محکوم هستم، رو در رو در کنار هم بنشينيم تا شک ها و شبهه ها و مشکلات حل شود.
با يک نشست دوستانه مي توان مشکلات را حل کرد. اين جنگ و جدل در نهايت به مملکت لطمه مي زند. نمي دانم چرا براي فيلم هايم مشکل ايجاد مي کنند با وجود دريافت پروانه ساخت تاکنون هيچ گونه کمکي از بخش دولتي براي ساخت فيلم هايم نشده است. در صورتي که از فيلم ها و مجموعه هايي که از سوي نورچشمي ها ساخته مي شود، حمايت مي کنند!
* با چنين شرايطي مي توان اميد داشت فيلم آخرتان «داروگ» به اکران عمومي درآيد؟
** خير، وقتي فيلم مي سازم ديگر به اکران آن فکر نمي کنم! چون ۱۵-۱۰ سال است نه فيلمي ديده ام و نه تلويزيون تماشا کرده ام! تنها مي دانم اين سال ها فيلم هاي خشن و بي روح ساخته و پخش مي شود.
همه فيلم هاي پليسي از روي فيلم هاي آمريکا آن هم با ساختار ضعيف کپي مي شود، به زعم خودم من جهاني فکر مي کنم. مذهبي هستم و تلاش مي کنم انديشه و تفکر اسلامي خود را در فيلم هايم بگنجانم و به دنيا عرضه کنم.
* پس فيلم هاي تان را با هدف شرکت در جشنواره هاي خارجي مي سازيد؟
** نه، با هدف شرکت در اين جشنواره ها فيلم نمي سازم. من فيلم مي سازم تا فروش جهاني داشته باشد درغير اين صورت براي مخارج زندگي ام مي مانم! بنابراين بايد فيلمم از جايي درآمد داشته باشد. آن را به پخش کننده خارج از کشور مي فروشم تا فيلم در جشنواره اي شرکت کند و جايزه بگيرد تا فروش نسبتاً خوبي داشته باشد؛ يعني امور زندگي ام بگذرد. اين جا با توجه به فروش هاي سرسام آوري که فيلم ها دارند، يک صدم آن ها نمي توانيم در خارج از کشور فروش داشته باشيم، مثلاً رايت فيلم هاي کوروساوا را ۱۰ هزار دلار، مي خرند و فيلم هاي ما در برابر آن ها هيچ است، ولي وقتي فيلم ما در جشنواره اي شرکت مي کند و جايزه اي مي گيرد ۳-۲ نفر خريدار دارد. با فروش آن مي توانم چند جوان بيکار را دور هم جمع کنم و يک فيلم ديگر بسازم. تنها راهش اين است.
* تکليف فيلم تان«حافظ» چه شد چرا که قرار بود «جواد شمقدري» آن را خريداري کند.
** گفتند نمي خريم وبه جايي نرسيد. زمان آقاي «داروغه زاده» قرار بود فيلمي به نام «شطرنج» را براي رسانه هاي تصويري بسازم که ايشان به من محبت کردند. چون از بچه هاي رزمنده بود، تمام و کمال در اختيارشان بودم تا کار خوبي ارائه دهم. ۴۵ ميليون تومان از پول آن را گرفتم ولي بدقولي کردم. البته مقدمات کار را چيدم ولي وقتي مي خواستم فيلم را بسازم، گفتند نمي خواهيم اين فيلم را بسازي! حال منت سرم مي گذارند. من کمکي از کسي نمي خواهم بلکه مي خواستم کاري انجام دهم. اکنون پيغام مي دهند ما مي توانيم اين پول را از تو بگيريم ولي به تو کمک مي کنيم! در صورتي که پول بيت المال است. مي خواهم اجازه دهند فيلم را بسازم که اگر بدهکارم دينم ادا شود. نمي دانم چرا جلوي توليد فيلمم را گرفتند.
* آيا دليل استفاده از نابازيگر در آثارتان مسائل مالي است؟
** مشکلات مالي دخيل است اما اندکي به معماري انديشه، اجتماع و ميهن دوستي ام بر مي گردد. آن قدر جوان بيکار و افسرده در کشورمان داريم که حد و اندازه ندارد، از تمام استان هاي کشور پيامک و تماس دارم که مي گويند بيکارند. من هم مي خواهم به آن ها بها دهم. به نظرم بازيگر سينما بايد حرفه اي باشد چون آن ها هم زحمت کشيده اند و در همين رشته تحصيل کرده اند. ولي چون فيلم هايم اکران نمي شود و اگر هم اکران شود فروش نمي کند، بنابراين چند جوان از استان هايي چون سيستان و بلوچستان يا خراسان را دور هم جمع مي کنم و فيلمم را مي سازم.
* با وجود اين که تلويزيون نگاه نمي کنيد چرا داوري مسابقه تلويزيوني «1,2,3,4» را پذيرفتيد؟
** وی به خراسان می گوید: چون مي خواستم از اين طريق به جوانان کمک کنم. خيلي ها با من تماس مي گيرند که شما ما را تشويق کرديد در واقع مي خواستم با جوانان ارتباط برقرار کنم.
* «ابوالفضل جليلي» با وجود اين که هيچ گونه حمايت مالي از بخش دولتي نمي شود، آيا هم چنان عشق و علاقه به فيلم سازي دارد؟