![عراقچی شروط ایران برای بازسازی روابط با کشورهای اروپایی را اعلام کرد](https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1403/6/1/19734399_389.jpg)
قاسمی متخصص بیماری های عفونی در گفتگو با خبرنگا باشگاه خبرنگاران افزود: امروزه تقریبا بیشتر بیماری های مشترک بین انسان و دامها شناسایی و راههای درمان و تشخص و پیشگیری از آنها نیز کشف شده است و یکی از این بیماری ها در بیشتر موارد دامداران را در مناطق روستایی و حتی شهری و همچنین افرادی که به طور مستقیم با احشام (چهارپایان) در ارتباط هستند، به ویژه قصاب ها را هدف گرفته است که البته گردشگران کنجکاو و ماجراجویی که به طور اتفاقی در این ارتباط سهیم مي شوند را نیز مبتلا می کند.
وی با بیان نحوه بروز بیماری پوستی مشترک بین دام و انسان تاکید کرد: این نوع وضعیت یک بیماری عفونتی با منشاء باکتری باسیل گرم مثبت است که با ایجاد زخمی تیره رنگ بر روی پوست فرد سالم از طریق تماس مستقیم و لمس نمودن لاشه حیوانات و با نشانه وجود یک دانه سیاه رنگ با اطرافی متورم و بدون درد به همراه خارش متناوب بر روی پوست که عموما در مچ دست، آرنج، ساق دست و انگشتان و در برخی موارد در سایر بخش های پوست بدن رخ می دهد.
این متخصص بیماری های عفونی در ادمه گفت: نام این بیماری که توضیحات فوق برای تشریح آن داده شد، موسوم به سیاه زخم است که در آن باکتری باسیل شاربن BACILLUS ANTHRACIS گرم مثبت بدون حرکت ایجاد زخم می کند و مبتلایان به آن در اکثر موارد سرحال هستند و درمانش راحت بوده و نیازی به انجام عمل جراحی ندارد، البته تا زمانی که به هیچ عنوان دستکاری نشود.
وی در خصوص دستکاری های بی مورد سیاه زخم برای برداشتن یا کندن زخم توسط افراد هشدارداده و چنین ادامه داد: سیاه زخم به هیچ عنوان نباید لمس و دستکاری شود، زیرا در حالت اول به علت خاصیت مرطوب بودن سطح زخم منجر به انتقال آن به افراد سالم و در شکل دوم این عفونت میکروبی که در نتیجه رشد باسیل به وجود آمده وارد خون شده و با حمله به ریه ها و مغز عوارض جبران ناپذیری به بار می گذارد که در این صورت مهار بیماری بسیار مشکل بوده و فرد را به آستانه مرگ می کشاند.
قاسمی اظهار داشت: سیاه زخم به محض ورود به خون با یورش به مغز موجب ایجاد مننژیت مغزی و در ریه ها با علائم ورم قفسه سینه و تنگی نفس موجب گرفتگی عروق ریوی، نارسایی آن، اختلال در مرکز تنفسی و در نتیجه مرگ می شود.
گفتنی است: باکتری باسیل شاربن در محیط 37 درجه در آزمایشگاه های معمولی به خوبی رشد می کند و بعد از 8 تا 36 ساعت نیز به اندازه میکروب می رسد./ع2